GÜN KIRMIZISI / MERVE NUR MADEN

Sular yıkanırken bir namaz vakti
Bilmediğim şarkıları mırıldandım
Annemin dua ettiği saatlerde
Zihnimde mecazlaşan günleri andım
Öksüzleşti birden gönül yuvamın aydınlığı
Gün kırmızı
Hece, bir yanık kor dudaklarımda
Sığmaz kalbime bulutların raksı
Gürültülü besteler okur dururum sevda yokuşlarında
Rüzgarın kokusu bu tüten sonsuz yamaçlarda
İçimde soluklanıp dururken kan kusan karıncalar
İnciler yakutlara meydan okurken
Gerdanımda üşür beyaz korkular
Bir nefestir kalbimin uçurumlarında can bulan
Aynalarda tekerrür eden bu bakış
Hangi anlam bu yüreğimde açan
Mevsim kardelen baharı
Avuçlarında kurur cilalı sesleri ejderhaların
Ateş püskürür efkarım uçurumlara da
Bir esnafa sorarım adını duyulmamış sevdaların
Çiçekçilerden diken toplarım akşamüstü gelip çatınca
Ekim’den kalan Kasım’dan artan
Bir heyecan büyür topuklarımın pembesinde

Sular yıkanırken bir namaz vakti
İçimde kıpırdanan kirpilerin esrarı sarar zihnimi
Gölgelerde duyulur turuncunun en asi sesi
Bulutlar sallanır canımdan yeryüzüne
Bir mağara kaçkınının sesi yankılanır kulaklarımda
Namını henüz duymadığım
Safsatalar dağıtır bir büyücü ıssız sokaklara
Yüzünde siyah çizgiler asırlardan kalma
Adını sorar eskiyen duvarlara
Şimdilerde bulunmayan sevdaların içinde
Şiirler yazar da okuyamaz gönlünce
Mısralar büyür küçücük kalbinde babaların
Tam da
Sular yıkanırken bir namaz vakti
Kap kacak sesinde
Derin bir anne nefesinde
Gizli sevdaların büyüsünde
Gün kırmızı…

Yorum Yaz